Filip bawił się z dziećmi, Asia działała w fotografii. Filipowi brakowało narzędzi do pracy, Asi – większego znaczenia w tym, co robi. Tworzenie było więc właściwie nieuniknione. A że kochamy się najmocniej na świecie, kilka lat temu połączyliśmy siły we wspólnym projekcie.

Teraz częściej się kłócimy, ale też częściej godzimy. Współpraca iskrzy, pomysły latają, a gdzieś pomiędzy „to jest genialne” a „coś ty w ogóle wymyślił” powstają rzeczy, które sami chcielibyśmy mieć. Bo nie widzimy powodu, dla którego sprzęt do terapii miałby tylko działać. Może być przemyślany, dobrze zrobiony, piękny, dawać frajdę i mnóstwo możliwości.

Robimy prototypy. Dużo prototypów. Jedne trafiają do piwnicy, inne do poczekalni, a niektóre zdobywają Wasze uznanie, robią kariery i zostają z nami na dłużej. I tak właśnie robimy Figlę – trochę z potrzeby, trochę z ciekawości, a przede wszystkim po swojemu.

Rozgośćcie się. U nas można się bawić.